Το πρώτο χωριό, καθώς ερχόμαστε από Τρίπολη. Το τελευταίο καθώς φεύγουμε. Το «Καλωσόρισμα» και το «αντίο». Χτισμένο στη μέση μιας καταπράσινης ράχης, εξ ου και το όνομα. Δίπλα στου Σεούλου το ρέμα, και τη μεγάλη γέφυρα. Το κοντινότερο στο Καστρί. Το 1912, μετά την κατάργηση του Δήμου Τανίας, αναγνωρίστηκε ως κοινότητα.
Η εκκλησία του χωριού, η Ζωοδόχος Πηγή, χτισμένη το 1811, γνώρισε, όπως και όλο το χωριό, την καταστροφική μανία του Ιμπραήμ (1826). «...κατεκάει δε και τούτου(του ναού) πάσα η εντός διακόσμησις και πάντα τα αναθήματα και βιβλία διηρπάγησαν, ώστε έμεινε γεγυμνωμένος» αναφέρεται στα Γενικά Αρχεία Του Κράτους.
Γραφικότες: ο Αγιο-Κωσταντίνος, χτισμένος στο πάνω μέρος του χωριού μέσα σ’ ένα πευκόφυτο περιβάλλον και οι βραχώδεις σπηλιές του Κάκαβου. Δε θα ήταν άσχημη και μια στάση στο Δραγούνι κι ένα πιάτο γίδα βραστή... Κρίμα που έπαψε να λειτουργεί ο νερόμυλος του Ασκούνη.

Φωτογραφίες από το Μεσοραχι