Παλιά Τσερβάσι, από σλάβικη λέξη που σημαίνει βελανιδιά. Κι εδώ η ίδια ιστορία με το Δραγαλεβό, του Μπερνορή και του Ρούβαλη: μετονομάστηκε σε Περδικόβρυση, επειδή το παλιό όνομα θεωρήθηκε «ξενόφωνον» και «κακόηχον». Μπορεί και να είχαν δίκιο στη συγκεκριμένη περίπτωση. Αν διερωτάσθε πώς προέκυψε το «Περδικόβρυση», υπήρχε, λέει, βρύση στο χωριό όπου έπιναν νερό οι πέρδικες. Υπήρχε όμως και τοποθεσία «περδικοπήγαδο».
Λιγοστά δέντρα, πολλά αμπέλια, φημισμένο το κρασί της Περδικόβρυσης. Μισοορεινό, μισοχειμαδιό το χωριό, αποτελεί την «πύλη» προς τα «δευτερογενή» Καστριτοχώρια της χειμερινής ζώνης. Παρακάτω αρχίζουν και οι ελιές. Πιο ήπιο, σαφώς, το τοπίο εδώ. Πού εκείνες οι ανηφοριές των άλλων χωριών!...
Αφού αγναντέψετε τον Κοκκινόβραχο και τις σπηλιές του, που, πιθανώς να ήταν ασκηταριά, ανεβείτε από το μονοπάτι στον Πρόδρομο, μοναστήρι μεγάλου ιστορικού ενδιαφέροντος, απ’ όπου έχετε και μια πανοραμική εικόνα της Περδικόβρυσης.

Φωτογραφίες από την Περδικόβρυση